Instytut Pamięci NarodowejKalendarium
-
30 sierpnia 1943 r.
W Woli Ostrowieckiej (powiat lubomelski) okrutnie zabito 581 Polaków i 7 ukrywających się Żydów, w pobliskich Ostrówkach zamordowano co najmniej 474 Polaków.
-
Koniec 1943 r.
Kierownictwo OUN-B i UPA na terenie Galicji Wschodniej (Małopolski Wschodniej) rozpoczyna kolportaż ulotek, wzywających do opuszczenia tych terenów przez Polaków pod groźbą śmierci. Kolejnym krokiem są masowe mordy na przełomie 1943 i 1944 r. na mieszkańcach ignorujących tę groźbę.
-
1943/1944 r.
Przetacza się kolejna fala napadów UPA i siekierników na polskie miejscowości na Wołyniu w powiatach: kowelskim, łuckim, rówieńskim i włodzimierskim.
-
Połowa stycznia 1944 r.
Wobec zbliżania się frontu sowiecko-niemieckiego w styczniu 1944 r. w ramach akcji „Burza” Polskie Państwo Podziemne sformowało 27 Wołyńską Dywizję Piechoty AK. Toczyła walki z UPA i Niemcami. W lipcu 1944 r. przebiła się na Lubelszczyznę.
-
28 lutego 1944 r.
Zamordowano ok. 600 mieszkańców wsi Huta Pieniacka. Sprawcami byli członkowie 4 Pułku Policji SS, złożonego z ukraińskich ochotników do 14 Dywizji Grenadierów SS (SS „Galizien”) oraz banderowcy.
-
luty–marzec 1944 r.
Wzrosła liczba napadów UPA na miejscowości polskie, zwłaszcza w województwie stanisławowskim, tarnopolskim, a następnie lwowskim.
-
kwiecień–wrzesień 1944 r.
Zmasowane ataki taki UPA na Polaków obejmują całą Galicję Wschodnią.
-
luty–kwiecień 1945 r.
Trwają wzajemne ataki na ukraińskie i polskie miejscowości od Lubaczowa po Sanok. M.in. polskie uderzenie na ukraińską wieś Pawłokoma czy atak UPA na polską wieś Wiązownica.
-
marzec 1944 r.
Pierwsze oddziały UPA wkroczyły na Lubelszczyznę. Wzajemne napady na wsie. W walkach zginęło w sumie kilka tysięcy Polaków i Ukraińców.
-
9/10 marca 1944 r.
Oddziały polskiego podziemia niszczą ukraińską wieś Sahryń.