Instytut Pamięci Narodowej Archeologia Zbrodni. Niemieckie zbrodnie w Chojnickiej Dolinie Śmierci (katalog wystawy) - Publikacje popularnonaukowe

Latem 1939 r. Wojsko Polskie utworzyło linię umocnień polowych na północnych obrzeżach Chojnic na wypadek wojny z Niemcami. Powstałe rowy strzeleckie na przełomie października i listopada wykorzystano jako miejsca straceń – transzeje stały się grobami masowymi. Teren, na którym odbywały się masowe egzekucje – tzw. Pola Igielskie – nazwano Doliną Śmierci. Określenie to do dziś pozostaje żywe w pamięci społecznej. Życia pozbawiono tu m.in. członków lokalnej inteligencji, działaczy społeczno-politycznych, urzędników i przedstawicieli służb mundurowych, rolników, robotników, osoby z zaburzeniami psychicznymi z chojnickich Krajowych Zakładów Opieki Społecznej oraz członków społeczności żydowskiej. Za zbrodnie odpowiedzialni byli miejscowi Niemcy działający pod nadzorem funkcjonariuszy Sipo oraz SS.

Północne obrzeża miasta po raz kolejny stały się miejscem kaźni, gdy w drugiej połowie stycznia 1945 r. do Chojnic doprowadzono kilkusetosobową kolumnę Polaków ewakuowanych z więzienia w Bydgoszczy w związku ze zbliżającym się frontem. Zamordowano ich w Dolinie Śmierci, a zwłoki spalono w celu zatarcia śladów. Z materiałów archiwalnych wynika, że zbrodni dokonali członkowie 15. Dywizji Grenadierów SS (1. łotewska), która stacjonowała w tym czasie w Chojnicach. Wystrzały z broni palnej słyszano całą noc, a swąd spalenizny unosił się w powietrzu przez trzy doby. Towarzyszyła temu łuna unosząca się nad stosem, na którym Niemcy palili zwłoki ofiar. (fragment wstępu)

---

Katolog towarzyszy wystawie o tej samej nazwie. Jej wernisaż odbył się 29 sierpnia 2024 roku na Starym Rynku w Chojnicach. 

Więcej o niemieckiej zbrodni w Chojnicach zawartych jest w komunikacie Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.