Instytut Pamięci NarodowejWe wtorek (22 VI) spotkaliśmy się z najmłodszymi adeptami modelarstwa. Tym razem, z powodu nadmiaru chętnych i niechęci, aby zapał młodych ochotników się zmarnował, zorganizowaliśmy zajęcia w dwóch grupach. Wprowadzenie historyczne przygotowali Michał Surowiec z Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej i dr Andrzej Olejniczak z Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN we Wrocławiu. Nasi młodzi goście, którzy bez wątpienia słyszeli już zew wakacji, nieledwie bohatersko przystąpili do poważnych działań modelarskich, których efekty – bezsprzecznie godne wyeksponowania – prezentujemy poniżej. Specjalna komisja, która tygodniami szlifuje kryteria i ćwiczy sprawiedliwe wyrokowanie, z trudem osiągnęła konsensus – nagrody zostały przyznane.
Środa zgodnie z planem przeznaczona była dla „średniaków”. Gdy wszystkie wstępne punkty programu zostały wypełnione, nastoletnia grupa warsztatowiczów przystąpiła do sklejania i malowania czołgu T 34–85 – antybohatera poznańskich wydarzeń, który władzom PRL posłużył do stłumienia buntu. Modelarstwo znów weszło w reakcję z – tym razem trudną i bolesną – historią, dając pożywkę wyobraźni uczestników i pozwalając wczuć się im w wydarzenia sprzed dziesięcioleci. Nasze zadanie – bawiąc uczyć – uznaliśmy w środowy wieczór za wykonane. Program na ten dzień wyczerpała sesja zdjęciowa sklejonych maszyn w realiach miejskiej walki.
W czwartek odbyły się zajęcia grupy 16+. Z radością powitaliśmy osoby na warsztatach nowe, których obecność zinterpretowaliśmy jako dowód na postęp akcji upowszechniania naszej idei. Historyczne wprowadzenie do zajęć, obok dr. A. Olejniczaka, przedstawił Piotr Ruciński z Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej IPN we Wrocławiu. Znakomity wykład dr. Olejniczaka spotkał się wśród uczestników z uznaniem, które – w postaci znakomitej atmosfery – było niezawodnym prognostykiem udanego wieczoru. Preludium do działań ściśle modelarskich stanowiło zwyczajowo finezyjnie prowadzone szkolenie BHP, przygotowane przez zaprzyjaźnionego eksperta z Bolter Cafe. Następnie przeszliśmy do skomplikowanych procedur, których adekwatny opis przekracza językowe kompetencje zwykłego śmiertelnika. Niech pełne szacunku milczenie towarzyszy przeglądaniu fotografii, wykonanych – nie ma co kryć – również w podszytej admiracją ciszy.
